nadnotecki serwis przyrodniczy

Nadnoteckie Koło Polskiego Towarzystwa Ochrony Przyrody „Salamandra”

strona główna aktualności obserwacjefoto-news nadnotecka przyrodao kole działania
artykułygaleria nasza oferta sklepik księga gości sponsorzy wolontariuszelinki

 






   
Nadnoteckie Łęgi zajmują 17 tysięcy hektarów, położonych w byłym województwie pilskim. Porastają je w większości torfowiska niskie pokryte zalewowymi łąkami, które nazywane są łęgami. Niegdyś w silnie zabagnionej dolinie Noteci dominowały zarośla łozy oraz lasy łęgowe wierzbowo-topolowe, których fragmenty, zbliżone do naturalnych, zachowały się jeszcze koło śluz: Nowe, Lipica i Rosko. Taki krajobraz można było zobaczyć tu do końca XVIII wieku. Zadrzewienia te były jednak systematycznie likwidowane przez rozwijające się rolnictwo i przekształcone w żyzne łąki łęgowe i pastwiska, które zajmowały kilkanaście lat temu niemal 75 % powierzchni całej doliny. Obecnie na wielu łąkach zaprzestano wypasu i uprawy i w efekcie te zarastają. Powodem tego jest sytuacja w naszym rolnictwie, które staje się coraz mniej opłacalne. Obecnie tysiące hektarów łąk, dawniej regularnie koszonych lub spasanych, zarasta wysoką roślinnością, głównie trzciną i wierzbą, stając się mało atrakcyjne dla ptaków.


    Charakterystyczne dla nadnoteckiego krajobrazu są też szpalery topól, które porastają niemal cały brzeg tej rzeki. W ostatnich latach drzewa te są coraz częściej wycinane. Spotkać można również kserotermiczne murawy. Do cennych pod względem przyrodniczym siedlisk należą też doły potorfowe, które dziś porośnięte są roślinnością szuwarową, drzewami i krzewami. Duże kompleksy torfiarek spotkać można m.in. koło Radolina, Jędrzejewa i Zofiowa.



Śródpolne wierzby to coraz rzadszy widok nad Notecią

Wiosenne rozlewiska

Dużym zagrożeniem jest wiosenne wypalenie łak

Fot. M. Maluśkiewicz

Fot. M. Maluśkiewicz

Fot. M. Maluśkiewicz

 


    Niestety ilość mokradeł i bagien, z roku na rok maleje. Łagodne zimy powodują, że Noteć wylewa zaledwie raz na kilka lat. Sytuację pogorszyły również prowadzone w latach siedemdziesiątych prace melioracyjne. Mimo tych wszystkich niekorzystnych zmian Noteć należy do najlepiej zachowanych bagiennych dolin rzecznych w całej zachodniej Polsce. Z roku na rok pojawia się jednak coraz więcej zagrożeń dla tego terenu.


    Cenne zbiorowiska roślinne zanikają, a niszczenie naturalnych siedlisk, spowodowane wypalaniem łąk, osuszaniem pastwisk i niekorzystnymi tendencjami w rolnictwie, wpływa na drastyczny spadek liczebności ptaków nad Notecią. Duży wpływ na awifaunę doliny Noteci ma gwałtowna ekspansja bobrów w ostatnim dziesięcioleciu z wyraźnym nasileniem w ciągu ostatnich lat. Budując tamy na rowach i kanałach melioracyjnych lub zatykając przepusty pod drogami zwierzęta te powodują powstawanie niewielkich zastoisk i rozlewisk. Czasami podtopieniu ulegają większe powierzchnie liczące nawet 20-30  ha. Podczas bardzo suchej wiosny w 2003 roku wszystkie rozlewiska i podtopienia w dolinie powstały właśnie na skutek działania tych zwierząt.


    Dolina Noteci i jej okolice bez wątpienia zasługują na naszą opiekę i ochronę. Rejon ten, ze swoimi licznymi atrakcjami, może stać się celem turystyki przyrodniczej. Jednak brak odpowiedniej reklamy oraz brak dobrej infrastruktury turystycznej sprawia, że ten ciekawy teren jest nieco zapomniany, a może jeszcze nieodkryty. Nie da się ukryć, że konieczne jest przygotowanie dużego projektu ochrony doliny Noteci, który będzie korzystny zarówno dla przyrody, jak i dla gospodarujących tutaj rolników. W celu zachowania istniejących walorów przyrodniczych program ten musi powstać jak najszybciej, gdyż obszar chronionego krajobrazu, na którym znajdują się łęgi, nie jest wystarczającą formą ochrony. Naukowcy z Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu wnioskowali o utworzenie na tym odcinku doliny Nadnoteckiego Parku Krajobrazowego. Jednak ich starania zakończyły się niepowodzeniem.